Geen kind wilde dit jaar meer mee op vakantie. Dus ook voor het eerst geen volleybal meer mee! Dat is echt afkicken. En dan ook nog eens in Schotland. Werkelijk nergens heb ik een volleybalveld gezien, laat staan het spelletje zelf.

Is dat erg? Ach, dat viel wel eigenlijk wel mee. En toen wij amper thuis waren zag ik het Nederlands heren volleybalteam alweer op TV. Tja, toen begon het langzaam te kriebelen. Inmiddels heb ik ook weer de nodige volleybalcontactmomenten, waaronder een bestuursvergadering, gehad.

En nu weet ik dus dat het optimale recept om weer echt gretig naar het nieuwe zaalseizoen te verlangen is een vakantie waarin sprake is van een echte volleybal “cold Turkey” afkick. Trillend van verlangen naar het eind van de vakantie verlangen. Vervolgens opgevolgd door gesprekken en denken over volleybal zonder een bal aan te raken. Vergelijkbaar met de conditieopbouw van een profvoetballer aan het begin van het seizoen. Dagenlang duurlopen en krachttraining zonder een bal aan te raken. Dus ik verwacht inmiddels dat ik de eerste training het veld zal betreden als een dolle koe die in het voorjaar weer voor het eerst in wei mag! Wat zal dat een feest worden!

Ik wens alle Scylla-leden eenzelfde startgevoel toe. Ik hoop dat iedereen een fijne vakantie heeft gehad en gezond is teruggekeerd. En wens iedereen een heel fijn sportseizoen toe.

Het zal een zeer uitdagend volleybal seizoen worden. Dat is zeker!

Ons Scylla staat voor uitdagingen! Ook dat is zeker. De huidige teamindeling is moeizaam tot stand gekomen. Gelukkig door inzet van leden die zich met het technische beleid wilden bemoeien omdat er nu eenmaal geen vaste mensen voor waren. Ontzettend bedankt daarvoor.

Maar doordat er opzeggingen waren, werd het verdraaid lastig om de puzzel van de teamindeling rond te krijgen. Normaal is het al zo dat niet iedereen even gelukkig is met zijn of haar indeling. Maar nu was het, meer dan gewoonlijk, voor diverse spelers een ommezwaai waaraan ze moeten wennen. En hopelijk gaat dat lukken en worden gevormde teams weer echte teams met veel spelplezier voor iedereen. En hopelijk gaat dat lukken. En ik denk dat dat wel gaat lukken waarom niet? WIJ zijn Scylla!

Ook in mijn eigen team spelen er dit keer problemen, na jarenlang stabiliteit. Drie van de negen spelers zijn gestopt om uiteenlopende redenen. Ontzettend jammer. Wat zullen wij ze missen! En ook onze trainer heeft na 10 jaar trouwe dienst gemeend een andere uitdaging aan te moeten gaan. Hij gaat een half jaar de jongens A1 trainen. Tja, dan kun je wel spreken van een duidelijke verbetering van positie. Maar nu moeten wij zelf ook nog een trainersoplossing vinden.

En omdat er ook een spelverdeler is vertrokken én ik niet echt de langste en meest verwoestende aanvaller van het team ben, ga ik op mijn 60ste mijzelf omscholen tot spelverdeler. Ach, wie weet wordt dit nog een tweede carrière in mijn volleyballeven?

Kortom, ook wij als H5 hebben veel problemen. Maar toch gaan wij de uitdaging aan en zullen onze beste beentje voor zetten! En dat is de Scylla mentaliteit! “De kracht van Scylla!”.

Hans Konig