Teamsport is gewoon heel mooi. Veel ouders sturen hun kinderen naar teamsport, als het maar even kan. “Dan leren ze ook samenwerken en daarmee sociaal gedrag!” En volleybal is bij uitstek een teamsport, in al zijn facetten. Als team moet je erg goed op elkaar zijn ingespeeld om succes te krijgen. Elk teamlid moet de basis voldoende beheersen om het als team in zijn geheel lekker te laten lopen. Zo zie ik tijdens inspelen nogal eens (jonge) tegenstanders die een partijtje hardmeppen laten zien. Die slaan de verf van de driemeterlijn. En dan komt de wedstrijd en dan winnen de “oude” mannen toch vaak nog relatief gemakkelijk. Gewoon omdat die oude mannen wel op elkaar zijn ingespeeld.

Ik zit in Heren 5. Dat is een wonderlijk team. Helaas hebben wij maar 7 spelers. En sommige, hangen met ijzerdraad aan elkaar. Er is ook geen echte held! Natuurlijk kunnen een paar het beter dan anderen, maar al te gek is het verschil nu ook weer niet. Maar nooit moppert er iemand op iemand! Wel wordt elkaar gecoacht. En omdat wij 3 goede spelers kwijtraakten aan het begin van het seizoen en er maar eentje voor terugkwam, vreesden wij het seizoen. Maar uiteindelijk draaien wij stabiel mee in de subtop. Beter dan nog dan vorige jaar.

Maar wij weten dat wij kwetsbaar zijn, zo met zijn zevenen. Dus zijn wij heel zuinig op elkaar. En dat loont. Een heel belangrijke rol speelt onze aanvoerder. Dat is Jan Jonker. “De man die nooit zenuwachtig wordt!”. Onze aanvoerder bereidt zijn zaakjes altijd goed voor. Ruim van tevoren inventariseert hij of er afmeldingen, c.q. blessures te verwachten zijn voor de komende wedstrijd. Ruim van tevoren bepaalt hij, na overleg, of wij reserves nodig hebben of het risico aangaan, hoe laat te verzamelen, wie er rijden, etc. Jan neemt standaard het woord voor de training en deelt mede welke taken er te verdelen zijn tijdens de thuisspeeldag. Afgesproken wordt dan wie er de zaalwacht, tellers en scheidsrechters zijn. Dan zet hij dat donderdag in de H5 groepsWhatsApp.

En zo moet een aanvoerder functioneren! Dat voorkomt een boel ellende en “last minute” regelacties.

En onze overige spelers verzaken nooit, tenzij. Op de trainingen is vrijwel iedereen aanwezig, tenzij. De wedstrijden gaan voor, tenzij. De toebedeelde taak wordt nooit verzaakt, tenzij.

Iedereen van H5 weet dat teamsport veel moois geeft, maar ook eist!!!!!!!! En daarom draaien wij met een smalle basis een heel leuk seizoen. Alles gebaseerd op een sterk fundament van onderlinge solidariteit en plichtsbesef.

Zo waren er het afgelopen weekend minimaal twee Scylla teams, waarvan ik weet, die op het allerlaatste moment in de problemen kwamen. Konden deze teams er wat aan doen? Vermoedelijk niet? Of toch wel?

Hans Konig